For å lese denne saken må du være abonnent

Et abonnement gir tilgang til alt innhold og vi har følgende tilbud

5 uker - 5 kroner Du kan betale med vipps

Deretter kr 299,- pr måned. Automatisk månedlig fornyelse til ordinær pris. Ingen bindingstid, du sier selv opp når du ønsker

Er du allerede abonnent?

KJØP

Debatt

PROFESSOR: Knut Alfsvåg får svar frå Sofie Braut når det gjeld kyrkje-oppbrot.

Eit oppbrot er ikkje «å løpe fram og tilbake over kirkegrensene»

At ein er desperat, betyr ikkje at ein er forvirra.

Publisert Sist oppdatert

Trass at det har vore litt alvorstyngt, dette med oppbrot frå Den norske kyrkja, har eg vondt for å motstå eit høve til humring. Eit slikt høve finn eg i sluttsatsen på Knut Alfsvågs innlegg der han på konstruktivt vis kommenter konklusjonen på serien min «Bryta opp eller bli?»

«Å løpe fram og tilbake over kirkegrensene for kanskje å finne menigheten som passer for meg, har lite for seg», avrundar Alfsvåg. Lat meg i venskapleg ånd byrja med denne.

For eg trur mange med meg er samde om at slik «løping» ikkje er særleg gagnleg. Og eg humrar, for Alfsvåg kunne nytta uttrykksmåten på svært mange andre ting i livet mitt, og det hadde passa betre. «Å løpe fram og tilbake» blir det dessverre litt for mykje av støtt.

Powered by Labrador CMS